Żelazka

Zróżnicowanie żelazek dostępnych na rynku jest duże. Modele można podzielić ze względu na sposób wytwarzania pary: tradycyjne żelazka parowe oraz żelazka z wbudowanym generatorem pary. Innego podziału dokonać można ze względu na przeznaczenie żelazek. Wyróżnimy tu żelazka turystyczne oraz klasyczne modele do użytku domowego. Nowoczesne żelazka opierają swoją efektywność głównie na działaniu pary, która pod ciśnieniem kilku barów dostaje się miedzy włókna. Dlatego też klasyczne żelazka suche (bez spryskiwacza i pary) po prostu zniknęły z rynku. Wybór odpowiedniego modelu powinien uwzględniać szereg różnych cech (np. liczbę dostępnych funkcji, innowacyjność stopy, zastosowanych materiałów oraz rozwiązań, a także ergonomię czy design). Im wyższa moc żelazka, tym szybciej żelazko osiąga gotowość do pracy i tym szybciej wyrównuje straty ciepła podczas prasowania. W zależności od modelu moc wynosić może od ok. 350 do ok. 3000 W. Oczywiście te niższe wartości są spotykane w żelazkach turystycznych. Obecnie przyjmuje się, że ilość pary oraz jej ciśnienie to podczas prasowania tkanin dwa najważniejsze parametry. Dzięki podniesieniu ciśnienia w nowoczesnych żelazkach udało się uzyskać parę o niższej zawartości wody, tzw. parę przegrzaną (zwaną też suchą). Para taka błyskawicznie wnika między włókna i rozluźnia je, nie powodując jednocześnie ich namoczenia. Rozwiązania takie jak silne uderzenie pary oraz ciągle wytwarzanie pary wpływają na rezultaty prasowania. Żelazka z niższej półki wytwarzają jej mniejsze ilości i niestety przy niższych temperaturach pojawia się problem wody kapiącej przez otwory w stopie. Większość żelazek ma na szczęście specjalne zabezpieczenia przed kapaniem. Coraz więcej modeli wyposażonych jest także w bardzo przydatną funkcję pionowego wyrzutu pary. Najważniejszym elementem żelazka jest stopa. Jest ona prawdziwym wyzwaniem dla producentów, którzy starają się znaleźć materiały wytrzymale, lekkie a przy tym bardzo gładkie i o wysokim wskaźniku poślizgu. Niezależnie od tego, jak wykonana jest stopa i jaką ma powierzchnię, jej bazą jest stop aluminium, które często pokrywane jest różnego rodzaju powłokami, np. ze stali nierdzewnej, teflonu, granitu, tytanu i ceramiki. Producenci bardzo często nadają tym powłokom swoje własne nazwy. Jednym z najnowszych tworzyw stosowanych do pokrycia stopy żelazka jest thermolon. W zasadzie każda z czołowych marek ma własne patenty, dotyczące np. liczby i rozmieszczenia otworów w stopie, kształtu stopy oraz materiałów i powłok zastosowanych do jej produkcji. Producenci proponują rączki otwarte oraz zamknięte. I obie sprawdzają się równie dobrze, więc wybór już zależy od preferencji konsumenta. Standardem jest umieszczanie przycisku do wyrzutu pary na rączce, ale spotykane są także modele, w których para emitowana jest, kiedy użytkownik delikatnie naciśnie na rączkę lub modele wyposażone w specjalne czujniki dotyku (wytwarza parę tylko wtedy, kiedy jest trzymane w ręku). W niektórych modelach spotkać się można z wbudowanym wyświetlaczem LCD. Kwestią bardzo istotną jest długość przewodu. Nie powinien być on ani za długi, ani za krótki. Najczęściej przewód ma ok. 1,5–3 m długości. Im dłuższy, tym łatwiej manewrować żelazkiem, może się jednak plątać. Problem plączącego się przewodu rozwiązany został w żelazkach parowych z możliwością pracy bezprzewodowej. Nowoczesne żelazka wyposażone są w wiele różnych zabezpieczeń, które mają chronić ubrania, ale także samego konsumenta przed nieprzewidzianymi wypadkami. Podstawowym zabezpieczeniem jest w żelazkach funkcja zwana popularnie strażakiem.